LIMFOGRAFIA KOŃCZYN DOLNYCH

LIMFOGRAFIA KOŃCZYN DOLNYCH

TEORETYCZNE I TECHNICZNE PODSTAWY BADANIA
Limfografia jest to obrazowa metoda badania układu limfatycznego (chłonnego) z użyciem promieni rentgenowskich. Do naczynia lub węzła chłonnego podaje się oleisty środek cieniujący (silnie pochłaniający promieniowanie rentgenowskie). Pozwala to na uwidocznienie naczyń chłonnych, ich liczby, położenia oraz struktury i wielkości węzłów chłonnych. Z uwagi na technikę wprowadzania środka cieniującego wyróżnia się dwa rodzaje badania:

  • Limfografia bezpośrednia - środek cieniujący podaje się bezpośrednio do układu chłonnego przez nakłucie węzła lub wprowadznie igły do światła naczynia chłonnego.
  • Limfografia pośrednia - środek cieniujący podaje się do tkanki podskórnej, a następnie do odprowadzających dróg chłonnych. Metoda rzadko stosowana w praktyce. Częstym miejscem podawania środka cieniującego są stopy.

CZEMU SŁUŻY BADANIE?
Badanie to umożliwia: wykrycie przerzutów do węzłów chłonnych oraz określa zasięg rozprzestrzeniania się nowotworu tzn. ustala, w jakich węzłach są obecne przerzuty nowotworowe, wykrycie pierwotnego nowotworu układu chłonnego (limfatycznego), sprawdzenie skuteczności leczenia operacyjnego. Skuteczność tej metody w rozpoznawaniu zmian przerzutowych w węzłach chłonnych ocenia się na około 75%. Obecnie w związku z rozwojem dokładniejszych metod obrazowania układu limfatycznego (tomografia komputerowa, ultrasonografia, rezonans magnetyczny) badanie jest coraz rzadziej wykonywane.
WSKAZANIA DO WYKONANIA BADANIA

  • Uzupełnienie do tomografii komputerowej (TK), dla oceny struktury powiększonych węzłów chłonnych, jeżeli ich powiększenie nie jest charakterystyczne.
  • Sprawdzenie węzłów chłonnych znajdujących się w pachwinach, miednicy i jamie brzusznej.
  • Ocena rozprzestrzeniania się nowotworu: czerniaka złośliwego skóry, guzów jądra, ziarnicy złośliwej, raka szyjki macicy, nowotworów układu chłonnego.

Badanie jest wykonywane na zlecenie lekarza

BADANIA POPRZEDZAJĄCE
Badania poprzedzające ustala lekarz prowadzący. Najczęściej są to: badanie radiologiczne klatki piersiowej,, ultrasonografia (USG) lub tomografia komputerowa (TK) jamy brzusznej.

SPOSÓB PRZYGOTOWANIA DO BADANIA Przed badaniem należy umyć badaną kończynę lub okolicę ciała. Nie należy używać kremów i maści na skórę w obszarze,, w którym będzie wykonywane nacięcie. Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym
OPIS BADANIA
Pacjent przyjmuje pozycję leżącą na wznak. Na grzbiecie stóp pacjenta w pobliżu nasady I i II palca badający wstrzykuje podskórnie 0,3 ml barwnika Patent Blue Violet, który zostaje wychwycony przez okoliczne naczynia chłonne. Na tej podstawie można po chwili ustalić lokalizację naczyń chłonnych. Po ostrzyknięciu środkiem znieczulającym, badający dokonuje płytkiego nacięcia skóry, odsłaniając niebiesko zabarwione naczynie i wprowadza do jego światła cienką kaniulę, połączoną cewnikiem z automatyczną strzykawką umożliwiającą powolne, jednostajne wstrzyknięcie środka cieniującego. Najczęściej stosuje się Lipiodol Ultra-Fluid, o zawartości 38% jodu. W celu uwidocznienia naczyń i węzłów chłonnych jednej kończyny wystarczy podać około 5-8 ml środka cieniującego (ryc. 11-13). Przy badaniach układu chłonnego obu kończyn, miednicy i jamy brzusznej (przestrzeni zaotrzewnowej), podaje się około 20 - 25 ml środka cieniującego. Po zakończeniu wstrzykiwania środka cieniującego w miejscu przecięcia skóry badający zakłada szwy, a następnie jałowy opatrunek. Identyfikacja naczynia chłonnego i podawanie środka cieniującego trwa 1 - 2 godzin. Następnie przez 24 godziny pacjent pozostaje w łóżku (obowiązuje "reżim łóżkowy"!); po tym okresie wykonuje się zdjęcia radiologiczne: węzłów miednicy, węzłów przykręgosłupowych oraz klatki piersiowej. Kolejną serię zdjęć badający wykonuje po następnych 24 godzinach.
Wynik badania przekazywany jest w formie opisu, niekiedy z dołączonymi zdjęciami (kliszami rentgenowskimi).
CZAS
Badanie trwa 2 dni

INFORMACJE, KTÓRE NALEŻY ZGŁOSIĆ WYKONUJĄCEMU BADANIE
Przed badaniem

Przebyte choroby takie jak: ostre i przewlekłe choroby płuc, wady serca, żylaki i zakrzepowe zapalenie żył kończyn dolnych, niewydolność nerek, wątroby, nadczynność tarczycy.

Skłonność do krwawień (skaza krwotoczna).
W czasie badania

Wszelkie nagłe dolegliwości (np. ból, szum, uczucie gorąca, duszność).

JAK NALEŻY ZACHOWYWAĆ SIĘ PO BADANIU?

MOŻLIWE POWIKŁANIA PO BADANIU
Powikłania związane z limfografią występują rzadko i mogą być miejscowe (zakażenie rany, zapalenie naczyń chłonnych, przejściowy obrzęk kończyn) lub ogólne (gorączka, nudności, wymioty, objawy uczuleniowe, zatory płucne, zapalenie płuc, zapaść sercowo-naczyniowa).
Jeśli jest taka potrzeba, badanie może być okresowo powtarzane. Wykonywane jest u pacjentów w każdym wieku. Nie może być wykonywane u kobiet w okresie ciąży. Należy unikać wykonywania badania u kobiet w II połowie cyklu miesiączkowego, u których zaistniała możliwość zapłodnienia.

reklama

KOBIETA

www.klubodchudzania.pl www.antykoncepcja.net www.astmaoskrzelowa.pl